De pijn van het hebben van zussen
Natuurlijk hou ik van mijn zussen.
Maar iets uit mijn jeugd heeft stilletjes mijn leven vormgegeven.
Toen ik twee was, moest ik plotseling mijn wereld delen.
Ik was te jong om te begrijpen wat er gebeurde.
Te jong om grote veranderingen te beseffen.
Te jong om te weten hoe ik mijn plek in het gezin moet behouden.
De laatste tijd onderzoek ik hoe die vroege ervaring bij mij het zaadje van schaarste heeft geplant.
Dit gevoel van “er is niet genoeg”
niet genoeg liefde, niet genoeg aandacht, niet genoeg ruimte voor mijn behoeften.
En toen kwam er een beschermer in beeld.
Iemand die leerde te minimaliseren wat ik wilde,
om grote gevoelens het zwijgen op te leggen,
om “gemakkelijk” te worden,”
om minder ruimte in te nemen,
om mij ervan te overtuigen dat mijn behoeften toch niet belangrijk waren.
Het is vreemd hoe zulke vroege momenten door kunnen dringen tot in de volwassenheid...
hoe ze zich manifesteren in relaties, intimiteit, zaken, eigenwaarde...
Hoe het lichaam zich dingen herinnert lang voordat de geest ze kan begrijpen. Het is een veelvoorkomende wond bij eerstgeborenen die plotseling hun ouders moesten delen.
De laatste tijd zie ik dat kleine meisje steeds weer.
Degene die de verandering voelde die ze niet kon benoemen,
degene die het op de enige manier die zij kende, volbracht.
Haar zachtheid geven.
Haar de ruimte geven.
Om haar te laten weten dat ze nooit vervangen werd.
Laat haar voelen dat haar behoeften ertoe doen.
Dat er genoeg is.
Dat ze ruimte inneemt.
En op de een of andere manier…
die simpele waarheid begint alles te veranderen.
#innerchildhealing #innerlijkwerk
#eerstegeboren wond 1TP5Belichaamde genezing
1TP5Genezing van het zenuwstelsel 1TP5Genezing van gehechtheid
#zelfwaardereis #innerlijkkindwerk
De schaduw achter mijn schaduw 🌑
Het volledige verhaal in de dia's >
Tijdens de @zoukmira-retraite op de ochtend van de derde dag werd ons gevraagd om onze schaduw te tekenen, er vorm aan te geven,
en dit vervolgens samen als groep uiten.
Toen we begonnen, voelde ik de angst in mijn lichaam opkomen.
Mijn eerste gedachte was: ik wil doden en vernietigen.
Om mij heen schreeuwden, huilden en trilden mensen.
Mijn hart raasde, mijn adem stokte,
en ik raakte in paniek en verliet de kamer.
Later vertelde @meher.juicymama mij:
“"Er zou een schaduw achter de schaduw daar kunnen zijn."”
Ik begreep het niet meteen, maar langzaam begon ik het te begrijpen.
Die destructieve energie was geen geweld. Het was onderdrukte levenskracht, de woede en kracht die ooit te gevaarlijk leken om te uiten. Mijn paniek was geen falen, maar bescherming.
Achter vernietiging schuilt vaak verdriet of hulpeloosheid.
Achter de woede schuilt het verdriet omdat je niet beschermd wordt.
Achter de controle, de angst om in de steek gelaten te worden.
Achter de vernietiging schuilt de angst voor je eigen macht.
Later tijdens de retraite merkte ik mijn triggers op rond aandacht, verlangen en aantrekkingskracht. Ruimtes met veel vrouwen en weinig mannen.
De oordelen die ik had en hoe die oordelen ook deel uitmaakten van mijn schaduwkant.
Diep vanbinnen leeft het verlangen om gezien, gekozen en begeerd te worden, op een manier die veilig voelt.
Gesprekken tijdens het evenement onthulden meer..
over mannelijke schaduwen in de gemeenschap,
over gespiritualiseerde aantrekkingskracht, subtiele omzeiling,
en hoe dans stilletjes kan overgaan in suggestie.
Ik besefte dat ik niet alleen bang ben voor mijn macht,
Ik ben bang voor de kracht van mijn seksualiteit.
Mijn vermogen om aan te trekken, te beïnvloeden en te controleren.
Creatief, verleidelijk en gevaarlijk als je bewusteloos bent.
Schaduwwerk is vernederend.
Het gaat er niet om iets te repareren, maar om de woede, de bevriezing, het verlangen en de angst in werkelijkheid naast elkaar te laten bestaan.
Soms is het verlaten van de kamer de reden dat je later terug kunt keren
met meer bewustzijn en meer moed.
#schaduwwerk #healingjourney #innerlijk werk #lichaamsvrouwelijk #bewuste verbinding #dansgemeenschap #lichaamswijsheid #zenuwstelselgenezing #zelfbewustzijn #bewuste seksualiteit #lichaamsseksualiteit
Je lichaam liegt nooit.
De echte vraag is: ben je dapper genoeg om te luisteren?
Tijdens mijn Connective Consent 1:1 sessies komen we in een ruimte waar je lichaam weer de gids wordt. Een ruimte waar je verzacht, landt en leert vertrouwen op de sensaties, signalen en gefluister die op je aandacht hebben gewacht.
Wat geldt voor jou op dit moment?.
In je lichaam.
In verbinding.
In jouw uitdrukking.
Wij werken met afgestemde, veilige aanraking, toestemmingsprincipes zoals het Wiel van Toestemming, langzame somatische praktijken en de intelligentie van jouw eigen grenzen en verlangens.
Deze sessies zijn bedoeld voor mensen die er klaar voor zijn om dieper te voelen, om uit te drukken wat ze nodig hebben en om te ontdekken waar ze echt naar verlangen onder de oppervlakte.
Voel je je aangetrokken? Neem dan contact met me op. Je bent van harte welkom om me een bericht te sturen en te voelen of deze reis je brengt waar je bent.
# Connectieve toestemming # Toestemmingswerk 1TP5 Belichaamde toestemming 1TP5 Wiel van toestemming 1TP5 Somatische coaching 1TP5 Voel je grenzen 1TP5 Bewustzijnswerk 1TP5 Persoonlijke ontwikkeling 1TP5 Zelfliefde 1TP5 Lichaamsbelichaming 1TP5 Therapiereis 1TP5 Geest-lichaamsverbinding 1TP5 Bewuste verbinding 1TP5 Somatische genezing 1TP5 Zenuwstelselgenezing 1TP5 Lichaamswijsheid
De wond van het zusterschap die mij vormde
Er was een tijd dat vrouwen zich onveilig voelden.
Ergens in mijn vroege tienerjaren leerde ik dat liefde en vriendschap van de ene op de andere dag konden omslaan in afwijzing, pesten en vernedering.
Een deel van mij verlangde naar verbinding, maar een ander deel bleef alert en speurde naar het moment dat de verbinding zou kunnen wegvallen.
Tijdens de belichamingsevenementen van @zoukmira werd ik weer omringd door vrouwen. Expressieve, zelfverzekerde, stralende vrouwen. Mijn lichaam voelde voorzichtig aan; het herinnerde zich. Maar toen begon er iets in me te veranderen.
Het begon met @jasmine.aspoeck. Ze vond langzaam haar weg door mijn muren, en ze deed hetzelfde met @lenaviktoriafrenzel. We beseften hoe diep we met elkaar verbonden waren, omdat we dezelfde wond met ons meedroegen.
Tijdens de vrouwencirkel deelden we openlijk en emotioneel de pijn en het verdriet dat ik jarenlang met me meedroeg. Terwijl ik sprak, kon ik de rimpeling van mijn woorden in de cirkel horen en voelen. Na afloop kwamen verschillende vrouwen naar me toe en vertelden me dat ze zich ook in mijn verhaal konden herkennen.
Sindsdien is er iets in mij verzacht. Ik merk dat ik me meer kan ontspannen in de buurt van vrouwen, dat mijn lichaam zich niet langer automatisch voorbereidt op verraad. Ik leer dat zusterschap niet perfect hoeft te zijn om helend te zijn. Waar het om gaat is waarheid, aanwezigheid en de bereidheid om ons hart open te houden, zelfs als we bang zijn.
Dankjewel Jasmine. Dankjewel Lena. Dat je me ziet, dat je me jou laat zien, en dat je me laat zien dat zusterschap een medicijn kan zijn als het met eerlijkheid en diepgang wordt ervaren. Ik kijk uit naar meer gelach, meer echtheid en meer momenten die me eraan herinneren hoe krachtig het is wanneer vrouwen voor elkaar kiezen in plaats van zich terug te trekken.
#sisterhoodhealing #vrouwelijke verbinding #weemanscirkel #sisterhoodwound #vrouwelijke energie 1TP5De kunstopenheid #healingrelaties 1TP5Authentieke verbinding 1TP5Emotionele heling #errechtelijkheid
Toen een man niet voor mijn emoties wegliep
Tijdens de belichamingsevenementen van @zoukmira ontmoette ik iemand die me eraan herinnerde hoe dat kon voelen. Hij bemoeide zich niet met mijn proces en gaf me geen advies waar ik niet om had gevraagd. Hij was niet overdreven beschermend en vroeg niet constant hoe het met me ging. Hij was er gewoon. Ik voelde hem op de achtergrond, geaard, standvastig en beschikbaar. En wanneer ik hem nodig had, kon ik hem benaderen. Als het me te veel werd, kon ik op hem leunen en bleef hij gewoon stil. Als ik op zijn schouder huilde, probeerde hij het niet goed te maken. Hij bleef gewoon stil en gaf me mijn moment, en op de een of andere manier sprak die stilte meer dan welke woorden dan ook.
Toen we in een schaduwworkshop met z'n tweeën zaten, liet ik hem iets zien van de woede die ik in me droeg. Ik herinner me dat ik bang was dat het te veel zou zijn, dat ik me niet veilig genoeg voelde in de beslotenheid van de groep om dieper te gaan. Hij keek me aan en zei: "Ik kan veel meer aan." Die woorden raakten me zo diep. Het waren niet eens de woorden zelf, het was de manier waarop hij ze uitsprak, de energie erachter. Ik besefte hoezeer ik mijn hele leven naar dat soort aanwezigheid had verlangd; een mannelijke energie die me kon vasthouden zonder me te hoeven controleren, die me terug naar mijn kern kon leiden, gewoon door er te zijn.
Ik zie nu dat zoveel van wat ik in mannen zocht eigenlijk een verlangen naar veiligheid was, naar iemand die me kon helpen alles wat ik voel te bevatten, niet om het te repareren, niet om het te veranderen, maar om er getuige van te zijn. En op de een of andere manier begon er door deze verbinding iets in mij te genezen.
Deze ervaring heeft niet weggenomen wat er in het verleden ontbrak, maar het heeft me laten zien wat er nu mogelijk is. Dat liefde, veiligheid en aanwezigheid later in het leven nog steeds kunnen komen, in vormen die ik niet had verwacht.
@Martin_hartmannshenn Ik ben dankbaar voor de vriendschap die we hebben opgebouwd. Een verbinding gebaseerd op vertrouwen en ruimte voor elkaar. Op mijn meest kwetsbare momenten kon ik op je leunen en de stabiliteit voelen van een mannelijke steun die me hielp bij mezelf te blijven. 💫
#innerchildhealing #fatherwound #divinemasculine #innerwork #embodiedhealing #emotional awareness #healing journey #shadowwork #selfhealing #embodiment #traumahealing #spirituele groei #zenuwstelselregulatie
Ik heb zojuist de Build Your Dance-retraite van Brenda en Anderson afgerond, wat een droom was dat.
Slechts enkele dagen voordat ik naar Bali vertrok, kreeg ik de onverwachte kans om mee te doen. Ik had al veel kortere weekendretraites met hen gedaan, maar nog nooit een langere. Het was al jaren een droom van me en de wetenschap dat dit waarschijnlijk de laatste zou zijn, maakte het nog specialer.
Ik kwam met één duidelijk doel: mezelf uitdagen en leren leidinggeven. Het lag ver buiten mijn comfortzone, maar ik voelde me er diep toe geroepen.
Mensen vroegen mij: waarom leidinggeven?
• Ik wist dat het mij een betere volger zou maken
• Op Bali zijn er op sociale bijeenkomsten vaak meer volgers dan leiders, dus leidinggeven betekent meer kansen om te dansen
• En ik vind het heerlijk om met vrouwen te dansen. Het voelt zachter, veiliger en vriendelijker voor mijn lichaam.
•Een andere diepere reden heeft te maken met balans. Jarenlang heb ik me gericht op mijn vrouwelijke groei, via vrouwenwerk, vrouwelijk leiderschap, tantra en yoga. Nu voelt het alsof het tijd is om het mannelijke in mij te laten rijpen: om te groeien in zelfvertrouwen, richting en aarding.
Aangekomen op Bali, na slechts 3 uur slaap, stortte ik me meteen op de retraite. Met een jetlag en vermoeidheid, maar toch was het de perfecte landing. Een veilige plek om te aarden, mijn lichaam te voelen en verbinding te maken door middel van dans.
De retraite ging zo snel voorbij. Op de laatste avond vloeiden de tranen toen we niet alleen de retraite, maar ook het laatste hoofdstuk van de trainingen van Brenda en Anderson afsloten. Voor mij voelde het als een begin: de stap naar een nieuw leven hier op Bali, met dans weer als mijn leraar.
🇬🇧Engels in reacties
Het is heerlijk weer.
Ik zit met mijn vriend op een terrasje te werken, met een prachtig uitzicht op het park.
Langzaam stroomt het terras vol mensen. Gesprekken, koffiekopjes die neergezet worden, stemmen, gelach.
En ergens merk ik… dat ik me rossen begin te voelen.
Op een gegeven moment zeg ik hardop: "Ik ben overprikkeld. Het gaat niet goed."
Ik pak mijn geluidsgedempte oordopjes, zet een verloren muziekje op, doe mijn ogen dicht en leun met mijn hoofd tegen de achterkant van de bank.
En dan komen de emoties.
Verdriet.
Niet gecombineerd aan een herinnering van een gedachte. Gewoon... verdriet.
Ik laat het over me heen komen, zonder er iets mee te willen doen.
Langzaam vullen mijn ogen zich met tranen.
Na een tijdje open ik mijn ogen weer.
Dezelfde zon. Hetzelfde park.
Maar ik voel me ineens zoveel lichter, zoveel meer aanwezig.
Soms zitten we de hele dag in ons hoofd.
We merken niet hoeveel kleine gebeurtenissen, berichtjes, blikken, geluiden zich in ons opstapelen.
We banjeren maar door.
En pas als het lichaam fluistert genoeg – of soms schreeuwt – hebben we de kans om te stoppen.
Soms is dat alles wat nodig is:
de ogen sluiten, het lichaam voelt, en toestaan dat alles wat vastzat… mag stroomt.
Herken jij dit? Dat je pas voelt wat er leeft in je lichaam als je eindelijk zelfs stilvalt?
Voel je vrij om hieronder te delen.
#overprikkeling #hoogsensitief #ontprikkelen #emotiesvoelen #emotioneelherstel #zelfzorg #hsp #lichamenluisteren #embodiment #emotiesdoorvoelen
Ben jij op zoek naar meer verdieping in jezelf? Naar een plek waar je je verlangens kunt voelen, zonder oordeel of druk? Waar krijgt je de ruimte in je kwetsbaarheid te zijn?
In deze sessies creëren ik samen met mijn klanten een veilige ruimte voor ontdekking, voor uitbreiden, en voor het voelen van wat er echt in je leeft. ✨
Lees verder om te ontdekken hoe deze sessies levens kunnen transformeren. 🔥
Wat is jouw verlangen? Wat zou jij willen ontdekken in een veilige, verdeelde ruimte?
Deel het met mij in de reacties!
➡️ Ben jij klaar voor de volgende stap in jouw persoonlijke reis? Stuur mij een bericht om te ontdekken hoe we samen kunnen werken!
# Lichaam #Sensualiteit # Zenuwstelselregulatie #Persoonlijke groei #Selfontdekking #Vulabiliteit #Diepe verbinding #Healingreis #Veilige ruimte #Innerlijke verbinding #Intuïtieve coaching #Transformatieve sessies #Healingaanraking #Selfliefdereis #Welzijn #Slowdown #Vertrouw op jezelf #Healingje gevoelens
Gemaakt door Prayana Design © 2025. Alle rechten voorbehouden.